Column van Jos van Noord op WâldNet.nl
Ben toch zó blij dat er dit jaar een Friese boot mee vaart in die blotebillenparade door de Amsterdamse grachten. Kijk ons Friezen eens lekker bezig!
De Friese paradox: met Amsterdam willen ze hier weliswaar zo min mogelijk te maken hebben, en met de rest van de boze buitenwereld liefst helemaal niks, maar we worden globaal toch ook liever niet over het hoofd gezien. Friesland hoort er wel bij!
Het onstuimige dansfeest door de Amsterdamse grachten is volgende maand, volop vakantie. Boten, bier en bloot. Een defilé van zelfingenomenheid, zonder vraagtekens, twijfels of ook maar de minste zelfspot. En denk erom dat je het mooi zult vinden! Haal het niet in je achterlijke harsens om er anders over te denken, laat staan dat je er wat van zegt.
Vrienden vragen mij wel eens: wat staat je zo tégen? Dan zeg ik: het dogma. Je mag het alleen maar mooi vinden. Pride is het toppunt van onverdraagzaamheid.
Je hebt allerlei mensen, gelukkig maar. Zo’n immense variëteit maakt de wereld interessant. Roodharigen! Vergelijkbare minderheid. Zelf vind ik rood haar maar niks. Heb ’t altijd een beetje eng gevonden. Je kunt het niet veranderen, zo iemand wordt met rood haar geboren, tis effe nie anders! Kun je wel denken: was ik maar blond geweest, of bruinharig, bij wat voor meerderheid je ook liever had willen wezen: je zult het met die rooie haren moeten doen.
Als iets doodgewoon is, of dat zou moeten zijn, waarom dan telkens extra aandacht? Boottochten voor roodharigen, daar is vast ook best een marketingfestijn van te maken. Zetten we Gerrit Hiemstra aan het roer, met zo’n veter.
Nu hun vijanden goeddeels zijn verdwenen raken veel regenbogers in een existentiële crisis. Want ‘gewoon’ is het doel niet. Uitbundige gays worden pas echt ongelukkig als ze niet ergens nog een opgetrokken wenkbrauw kunnen ontdekken. Raken richtingloos als ze niet een beetje kunnen opvallen. Aanstellerij als onderdeel van identiteit: viering van slachtofferschap.
De lhbtklm-beweging zit vol therapeutisch zelfmedelijden, de enige bestaansreden van subsidieverslaafde clubs als dat Tumba. Pride is het toonbeeld van dwingelandij: je mag het alleen maar met die exhibitionisten eens zijn. Je hebt ze maar te bewonderen, anders ben jij een haatzaaiende zielepoot, in elk geval een homofobe domoor die niet deugt.
Leest u verder via: https://www.waldnet.nl/wn/nieuws/84758/Jos_gaat_los_Blotebillendefile.html