-

DE ONDERWIJSZAAK (4): ZORGTEAMS
In de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw werden traditionele maatschappelijke patronen, ook binnen het onderwijs, doorbroken. Vanuit de onderwijspedagogiek stroomden er goede gedachten naar de pedagogische academies en lerarenopleidingen om leerlingen in de lespraktijk meer individuele aandacht te geven. Dat uitgangspunt stond ook centraal in de lessen vakdidactiek en onderwijskunde aan de…
-

Humor van Klaas: KWASTBLIK OP IT HEELAL
-

Sneker econoom Gorter over varkens
-

STATIONSLAAN IN IJLST
-

Automerk met de briljantste naam voor een model ooit maakt comeback
-

Commissaris Arno Brok vindt dat bescherming Waddengebied veel beter moet
-

IN GALERIE LYTSE SKIENTME: EXPOSITIE ‘EEN EEUW KOUDUMER MIDDENSTAND’
-

Sint Fredericuskerk Sloten krijgt nieuwe bestemming met drie appartementen
-

Trump dreigt met heffingen tegen landen als hij Groenland niet krijgt
-

SCHOTSE HOOGLANDER BIJ WITMARSUM
-

CEES RIEZEBOS: PVV-LIJSTTREKKER RAADSVERKIEZINGEN IN SÚDWEST
-

Vader en broers van vermoorde Ryan (18) uit Joure in hoger beroep
-

Vijf Waddeneilanden verenigd in nieuwe streekomroep: de Waddenomroep
-

CIRCA 1925: TRAMSTATION JOURE
-

DE LES VAN RUTTE II
-

Nederland verdubbelt inzet in Groenland: niet één, maar twee militairen op missie
-

Geestverwanten Ferdinand Domela Nieuwenhuis: GEERT OORTHUIS (1878-1933)
-

IN 1937: VIER LAMMEREN VAN EEN SCHAAP
-

Julianapark Bolsward: Een monumentaal paradijs (4)
-

BJINSE-ROEL FLOPSTRA: ZWITSERS VONDEN DE LIGFIETS UIT
-

BEKNOPTE GESCHIEDENIS DER MENSHEID
-
POËZIE
ALS ONZE ZIEL NIET ZONG

Als onze ziél niet zong,
En vreugdedansen sprong,
Zouden dan wel de vógels zingen,
De bronnen uit de rotsen springen,
En had de storm een tong?
Als onze hoop haar schat
Niet rustloos zocht, en bad,
Zou dan de boom zijn bloei en twijgen
Zó innig hemelwaarts doen stijgen,
Dat hij het blauw omvat?
Neen, als de ziel zeer diep
In duister lag en sliep,
Terwijl geen prins, getooid met bloemen,
Een wekker, die wij engel noemen,
De schone slaapster riep,
Dan zou het ritslend bruin,
De bron, verstikt in puin,
Verdord en snikkend nederzijgen,
Dan zou de wind, de vogel, zwijgen
In die verdoemde tuin.Aart van der Leeuw (1871-1931)
