Home

  • POËZIE

    QUANDO VER VENIT MEUM

    Nimmermeer. Er is geen weerkomst van een eens gemist getij. Iedre dag is als de vorige onherroepelijk voorbij.   

    Altijd zullen lenten keeren, altijd zullen herfsten gaan. Tusschen ongeborenen en dooden flitst het veeg bestaan.   

    En wat blijft den machteloozen tusschen straks en nu en toen? ’t Onaanvaardbare te aanvaarden en het zwijgen ertoe doen.

    J.C. Bloem (1887-1966)

  • Limerick

    ÂLD BOERKE
    ÂLD BOERKE

    In âld boerke út Langelille
    hie eltse dei de measte wille.
    Wêr siet him dat yn?
    Oerdeis fiif glêzen wyn!
    en fierders nearne swier oan tille…

    © Sjoerd Vriesema