Home

Je hangt tussen aankomst en vertrek;
ik zag op het scherm hoe je toestel in een boog

over Groenland vloog, het speelgoedvliegtuigje
schokte elk kwartier een stukje vooruit. Nu zit je

boven zee, druk in gesprek, of diep in slaap
‒ snurk je, net als naast mij?

Aangeland stap je met zonnigste tred
jouw dag in ‒ hier is het nacht ‒ ben je dezelfde

in een andere taal? Als je de liefde
vaak genoeg verdunt, wordt zij sterker,

vertelde ooit een filosofische homeopaat,
iets met gelijksoortig lijden en verbinding.

Ik wilde je vertellen over onbeduidende dingen
die de dag mij bracht, een gedachte, een grap

maar zwijg na de piep. Als ik niet kan slapen
kijk ik in de tuin naar het groeien van de maan.

De catalpa heeft zijn blad verloren, maar de lavendel,
verpulverd, hecht aan mijn huid.

Soms komt in de nacht een vliegtuig over, altijd
met jou erin, op weg naar je bestemming.

Frouke Arns