-

GERRIT BOSCH: FOTOGRAAF IN WEER EN WIND
Deze beeldopname van de Koperen Tuin, onderdeel van de Prinsentuin in Leeuwarden, maakte fotograaf Gerrit Bosch aan het begin van een recente winteravond. Bekenden maken zich soms zorgen als Bosch in de avond of nachtelijke uren een fotoreportage maak. Het is ook gekkenwerk, dat geef ik toe en het wordt ook onveiliger. Daar sta je…
-

Geestverwanten Ferdinand Domela Nieuwenhuis: GEERT OORTHUIS (1878-1933)
-

Bestuursrechter zet streep door komst asielopvang naast vliegbasis Leeuwarden
-

Koning komt naar Zeerijp om te praten met bevingsgedupeerden
-

AAFJE TERLAAK POOT: SCHILDERIJ OP REIS NAAR CANADA
-

KOUDUM: HERVORMDE KERK MET DIACONIEWONINGEN
-

Verschillende bruggen De Fryske Marren niet bediend vanwege storing
-

We krijgen nog één Elfstedentocht deze eeuw, becijfert het KNMI
-

CDA-er Sietske Poepjes in 2016: Ik heb nog nooit zoveel kift meegemaakt
-

BJINSE-ROEL FLOPSTRA: ZWITSERS VONDEN DE LIGFIETS UIT
-

NOS VERTEKENT DOELBEWUST NIEUWS INZAKE DE WOLF IN RUINEN
-

FNV: verruimen bonusplafond banken onnodig en ongewenst
-

Julianapark Bolsward: Een monumentaal paradijs (4)
-

Dichtbundel ‘Grûntonger’ verschijnt bij uitgeverij Wijdemeer
-

MELDA WIBAWA: ‘HET WITTE LANDSCHAP’
-

DE OOSTERDIJK IN SNEEK
-

Lelystad en NOP huisvesten genoeg statushouders, andere gemeenten schieten tekort
-

NIEUW SOCIAAL IN SÚDWEST: SAMEN STERK, LOKAAL SOCIAAL
-

Real volledig de kluts kwijt: ‘De crisis heeft ongekende proporties aangenomen’
-

Reinier van Lanschot, Europarlementariër Volt: ‘Europa moet sancties tegen VS voorbereiden nu invasie Groenland dreigt’
-

LUUK ADEMA: D66-LIJSTTREKKER RAADSVERKIEZINGEN IN SÚDWEST
-
POËZIE
ALS ONZE ZIEL NIET ZONG

Als onze ziél niet zong,
En vreugdedansen sprong,
Zouden dan wel de vógels zingen,
De bronnen uit de rotsen springen,
En had de storm een tong?
Als onze hoop haar schat
Niet rustloos zocht, en bad,
Zou dan de boom zijn bloei en twijgen
Zó innig hemelwaarts doen stijgen,
Dat hij het blauw omvat?
Neen, als de ziel zeer diep
In duister lag en sliep,
Terwijl geen prins, getooid met bloemen,
Een wekker, die wij engel noemen,
De schone slaapster riep,
Dan zou het ritslend bruin,
De bron, verstikt in puin,
Verdord en snikkend nederzijgen,
Dan zou de wind, de vogel, zwijgen
In die verdoemde tuin.Aart van der Leeuw (1871-1931)
