-

Uitzendorganisatie woest op raad Noordoostpolder in zaak arbeidsmigranten
Door Adrie van der Wel op NieuweOogst.nl Heeft de gemeenteraad van Noordoostpolder voldoende gemotiveerd waarom een bestemmingsplan voor de huisvesting van arbeidsmigranten in Kraggenburg niet kan doorgaan? De Raad van State moet dat gaan beoordelen in een beroep van uitzendorganisatie Werckpost. De uitzendorganisatie maakte samen met het college van Noordoostpolder het bestemmingsplan voor de huisvesting…
-

TECKEL SAMMIE RUIKT DE ZUIVERE INTENTIE VAN POLITICI
-

GREETJE NIJBOER BRENGT HET VOORJAAR BINNEN
-

LEEUWARDEN: HOE VOORMALIG WETHOUDER HILDE TJEERDEMA (D66) FACILITEERDE DAT BURGEMEESTER BUMA ZICH AAN DE KLACHTBEHANDELING KON ONTTREKKEN
-

Horner spreekt beschuldiging Russell richting “manipulatieve” Verstappen tegen
-

Allard Schuilenga, een overtuigd Fries burgemeester van Bolsward (1)
-

Klaver haalt uit naar Heinen nu box 3-wijziging van tafel gaat, ‘ronduit ongepast’
-

JULIANAPARK SNEEK ROND 1900
-

Het lukt Groningen niet om gaswinning bij Warffum te stoppen
-

Fryslân yn de Gouden Iuw
-

Sneker voetbalclub doopt onderkomen om tot Sportpark Sherida Spitse
-

GROET UIT OUDE LEIJE
-

ONDER DE LOEP: GEMEENTEBELANGEN SWF
-

Bijna helft werkenden denkt dat AI werk kan doen
-

HET LEIDERSCHAP VAN VERMEER KOMT DE BBB DUUR TE STAAN OP 18 MAART
-

Brief aan kabinet: bewaak de vrije pers en bescherm journalisten
-

ROB GOEDHART: VERDELING MINISTERSPOSTEN LEIDT TOT MOERAS
-

Peiling: leiderschapswissel BBB en gemeenteraadsverkiezingen
-

Jouster illustrator Willemke tekent de opvolgers van Tomke – “Mooie kans”
-

HUMOR FAN KLAAS: SKOTLAND OPPE KORREL
-

GEEN GEZEUR OVER VROEGERE WINTERS
-
POËZIE
HET KIND EN IK

Ik zou een dag uit vissen,
ik voelde mij moedeloos.
Ik maakte tussen de lissen
met de hand een wak in het kroos.Er steeg licht op van beneden
uit de zwarte spiegelgrond.
Ik zag een tuin onbetreden
en een kind dat daar stond.Het stond aan zijn schrijftafel
te schrijven op een lei.
Het woord onder de griffel
herkende ik, was van mij.Maar toen heeft het geschreven,
zonder haast en zonder schroom,
al wat ik van mijn leven
nog ooit te schrijven droom.En telkens als ik even
knikte dat ik het wist,
liet hij het water beven
en het werd uitgewist.Martinus Nijhoff (1894-1953)
Uit zijn derde bundel Nieuwe gedichten, 1934.
