Allerliefste Tina,
Afgelopen week schreef ik je al over een idioot hoofdartikel in de Leeuwarder. Als abonnee van die krant val je werkelijk van de ene verbazing in de andere.
Recent is er warempel een patatbakker uit onze provinciehoofdstad opgestaan die de krant verwijt in eer en goede naam te zijn aangetast, als patatbakker. Is dat lachen of niet?
Een zomerse reportage in de krant over de teloorgang van zijn snackbar – bij de LC hebben ze vooral in de zomermaanden een merkbaar tekort aan echte nieuwzen om de krant mee te vullen – voelde hij als een onterechte aanslag op zijn reputatie. De patatbakker wil nu genoegdoening, via de kantonrechter. Mooi toch?
Als hoofdredacteur zeg je dan standaard: Kom maar op, wij staan volledig achter onze berichtgeving, achter onze redacteuren en verslaggevers, wij zijn er klaar voor en wij hebben er alle vertrouwen in!
Zo niet bij de Leeuwarder, daar begint de redactiechef te huilebalken, je gelooft het niet! Daar roept Pennewaard, ik citeer uit de krant: ‘Ik vind het heel vervelend dat wij nu gedwongen worden om veel tijd te spenderen aan deze procedure en ook juridische kosten te moeten maken. Dat gaat ten koste van ons journalistieke werk.’
Je krijgt toch een acute eczeem-aanval van plaatsvervangende schaamte bij zo’n hoofdredactioneel commentaar over een weerspannige patatbakker. Pennewaard blijkt zèlf koekenbakker. En hij bakt niet eens koek!
Ben benieuwd hoe jij hier naar kijkt. Heb jij het gazon al gemaaid?
Innige groeten van je liefhebbende
Tinus
Beste Tinus,
Maarten Pennewaard, hoofdredacteur van de Leeuwarder Courant, lijkt me een serieus persoon. Ongetwijfeld zal hij wel tegen een klein stootje kunnen, maar in het geval van de patatbakker blijkt dat toch niet het geval.
Ondanks het gegeven dat ik een digitaal abonnement op deze krant heb, bekijk ik de dagelijkse editie misschien gemiddeld eens per week. De gedrukte versie die op zaterdagochtend door de bus valt, blader ik tijdens de koffie door in een minuut of tien. Soms valt er een interessant interview te lezen.
Voor het overgrote deel brengt de LC zelden interessante berichtgeving en dat valt Pennewaard te verwijten. Hij zou journalisten kunnen aansporen om meer nadruk te leggen op achtergrondinformatie over politieke vraagstukken, die in Noardeast-Fryslân, Heerenveen, Achtkarspelen, Harlingen, De Fryske Marren of Súdwest-Fryslân en andere gemeenten, spelen. In plaats daarvan gaat het teveel over ziektes en zaken rondom de termen voelen, ervaren, beleven en meemaken, die in de verhalen onder de bekende categorie human interest zijn te lezen.
Jij, ik en nog enkele tekstuele druktemakers schrijven open en kritisch over de LC, waar op het voorblad in het rood staat aangegeven: Hoofdblad van Friesland. De tijd van deze trotse betiteling is allang voorbij. Onder de voormalige hoofdredacteuren Jacob Noordmans, Eddy Evenhuis en Laurens ten Cate was de LC in de jaren zeventig en begin jaren tachtig zeer de moeite waard. En na het wegvallen van de laatste twee, trok de LC onder leiding van Noordmans ook de aandacht van de landelijke pers.
Onder de huidige journalistieke leiding van Pennewaard is de LC afgezakt tot een krant van middelmatig kaliber. Daarover zijn we het ongetwijfeld eens. Ik realiseer me, dat zaken over Pennewaard en zijn krant in onze correspondentie worden herhaald. Kunnen we daarom als zeurpieten worden afgeschilderd?
Groeten Tina