Een 800 hartslagen paletmes doek. Past moai in disse tiid fan opzij, opzij, opzij, haast haast haas. Hoe ontstaat nou zoiets? Broer Y. wu graach ‘es in middagje abstract skildere. ‘k Had daarom al een flink paneel met lukraak wat kleuren fult sudat we daar met plastic paletmessen su’n 140 jaar aan frustraasjes terapeuties overheen krasse konden op weg naar in terecht plekje in ‘t Ryksmuseum. Tevergeefs, hij had zelf al panelen metnomen in de staat tabula rasa.
Bliiwe je toch wat met su’n doek sitten. It loze verfbord met daarop een zwik zwart, blauw en kleuren brun grijnsden my brutaal an. 10 Minuten later lagen ze wreed utsmeard op it doek. Toch leuk werk dit! Klinkt wat te simplisties? Falt met, kenne jimme ok.
Zal ‘t ff toelichte op natuurkundig en artistiek aggregaasjeniveau. Dit funksjoneel utsmearen fan pigmentafval met paneelmessen op foorkleurde Aziatische doeken werkt namelijk volgens it zgn. natuurkundige Standaardmodel. Wat hewwe je natuurkundig sien dan noadich? Allereerst, in sterk momentum fult met pretentieloaze artistieke intenties om richtingloze frekwensies te doen exitearen naar fotonen, elektronen en quarks op weg naar een bestaan as ‘idomawa’ moleculen in geriatrische neuronenpaden om daarmee dwingend suwel motorische as kleurige kwastpercepties an te sturen. De draad en mear kwyt? Geeft nyt, ok dat helpt enorm bij dit soart doeken …
© Klaas Oedzes