Er bestaat geen enkel misverstand meer over: vrouwen zijn de beslissers uit en thuis. Thuis zitten ze op de bank met een boomer of een andere kleine blaffer, maar manlief mag het schoothondje uitlaten, in weer en wind.
Een stoere Rottweiler, een Dobermann, een Duitse Herder, een Boxer, een Deense Dog, een Bouvier: deze grotere hondenrassen zijn er nog wel, echter in minder grote getale dan drie tot vier decennia geleden. Het straatbeeld wordt al langere tijd bevolkt door kleinere blaffers, voor het overgrote deel de favoriete keus van moeder de vrouw.
Gister sprak ik bij een mooi plantsoen in een wijk te Heerenveen met sportschooleigenaar Patrick, die er wandelt met Toy Poedel Sylvester. Mijn vrouw is met vriendinnen naar de sauna en daardoor heb ik het rijk alleen met Sylvester, net als gister overigens. En dit tafereel doet zich drie van de vier maandelijkse weekenden voor, klaagt Patrick.
Buschauffeur Ruurd-Hidde deed zijn middagrondje met Shih Tzu Dreumes. Hij kent Patrick al jarenlang van de dagelijkse hondenwandelingen. Als Dreumes en ik straks weer thuis zijn, geeft mijn echtgenote hem lekkers. Vervolgens word ik genegeerd. Als ik de rest van de dag Dreumes te dicht benader, gromt en grauwt hij naar me.
Ytzen-Victor kwam sjokkend langs met Angel, een Australische Terriër die onophoudelijk blaft. Zijn vrouw vond het huwelijk saai worden en wilde om de boel te redden beslist een hondje. Zo kwam Angel binnen het gezin.
Het is een ergernis dat beest, zegt Ytzen-Victor. Thuisgekomen kruipt Angel direct bij mijn vrouw op de bank. En inmiddels slaapt Angel naast mijn vrouw in bed en vind ik nachtrust op de logeerkamer.
Het drukbezochte plantsoen in Heerenveen is geen uitzondering. Overal in ons land praten rondom het fleurig groen, waarin schoothondjes dollen, dagelijks tienduizenden mannen met elkaar, terwijl vrouwen het beleid bepalen. De mannen voelen zich steeds meer gekleineerd. Het wordt hoogtijd voor echte mannenemancipatie.
Wiebe Dooper