Column van Jos van Noord op WâldNet.nl
Vrijwel nooit komen zij ter sprake op 4 mei: de overlevenden van de énige categorie nazivervolgden op wie de jacht na de bevrijding nog decennialang doorging.
Tijdens de oorlog werden zij gedwongen een roze driehoek te dragen. En toen de bezetter eenmaal was vertrokken, begonnen de vele jaren waarin zij nòg bezetener werden opgejaagd. Vol haat, weerzin en afkeer.
Met de ook na de oorlog nog alom vervolgde homo’s voelt het Joodse weesmeisje Rozette Kats (Amsterdam, 1942) zich van huis uit verwant. Nog maar een paar jaar geleden hield ze er een indrukwekkende toespraak over in de Duitse Bondsdag: ‘Dat je vooral niet jezelf mocht zijn, aldoor moest ontkennen wie je was, wie je bent.’ Misschien kunnen onze Friese regenbogers hun vlaggen eens halfstok hijsen voor deze vergeten nazislachtoffers…
Naast Joden, Sinti en Roma verdwenen ook talloze homo’s in de Duitse vernietigingskampen. Nog altijd doodgezwegen, ook op 4 mei. Weggemoffeld in de donkerste kast van de geschiedenis. Menig herdenkingscomité houdt die kast angstvallig op slot.
De schattingen lopen uiteen, maar zeker is dat vele duizenden homo’s naar concentratiekampen werden gedeporteerd. Daar werden zij vermoord of zij kwamen om door mishandeling en uitputting. Historici gaan uit van tientallen tot mogelijk honderden Nederlandse slachtoffers. In de nevelen van angst en schaamte is een exact nationaal dodental nooit vastgesteld.
Leest u verder via: https://www.waldnet.nl/wn/nieuws/84215/Jos_gaat_los_Doodgezwegen.html