Afgelopen week werd tijdens een uitje in de bouwhoek van Fryslân ergens aan de kade van een dorpsvaart een beeldopname van een eend op één poot gemaakt. De fraaie watervogel, een woerd, wordt ruim drie kwartier geobserveerd en maakt op overtuigende wijze de indruk vrolijk door het leven te gaan.
Na vijf minuten komen vier boerenjongens jongens op een fatbike luid joelend voorbij racen en de woerd kwaakt daarbij heel zachtjes, net alsof-ie lacht. Enkele tellen daarna rijdt een grote combine langs de dorpsvaart en ook daar raakt de watervogel niet door geïmponeerd.
Ook is de mannetjeseend niet onder de indruk van het gedrag van andere watervogels. Op het moment wanneer zwanen duidelijk maken dat hij naar een andere plek in de dorpsvaart dient te zwemmen, wordt dat min of meer dwingende signaal rustig genegeerd.
Zelfs de vlucht van enkele duizenden spreeuwen kan de dappere woerd niet verontrusten. Hij blijft ongestoord om zich heen kijken, gaat eens even te water en weer op de kade zitten, daarbij staand op één poot. De woerd voert al met al een indrukwekkend schouwspel op.
Een hapgrage reiger slikt even een flinke vis weg en slaat de door mij steeds meer gewaardeerde eend op één poot geen acht.
Na ruim drie kwartier van amateuristische vogelstudie rij ik verder. Wellicht is het nuttig een professionele vogelprofessor van dit bijzondere verhaal op de hoogte te stellen.
Wiebe Dooper