Categorie: Poëzie

Je hangt tussen aankomst en vertrek;
ik zag op het scherm hoe je toestel in een boog […]

niemandstijd
bleke lege dagen
kristalconfetti kust aarde
ijsblauw blijf buiten
vuur wintervrucht
dierbaren rond dis
knus knuffelen
nachtsterren plukken […]

Donkerte spoort niet,
reist hoog boven ons
door fluwelen nacht. […]

Blue Monday sluipt binnen met koffie koud
hemel grijs beton
inbox overvol
ziel lichtjes chagrijnig […]

Een natte sluier hangt
over het land en de stad
raakt uit zicht. […]

vandaag is de wereld in winter gekleed
een vogel vliegt verdrietig door het sneeuwen
en buiten wacht de kou
ik ben vergeten om de herfst te huilen […]

Metersdiepe sneeuw
verbergt een roetige ziel,
brullend van angst
voor wat het niet weet. […]

Weergoden vergaderden urenlang totdat de mist opkwam en bij het naar huis gaan geen hand meer voor ogen zagen. ‘De mist kleurt maagdelijk wit’, zei de oudste god. ‘De fietssleutel is onzichtbaar in mijn handpalm’, aldus een godenzoon. ‘En mijn witte Simca is nergens vindbaar’, roept Elise, een wijze godin. […]

Mensen maken kennis met Vadertje Winter.
Wat een genot, die sneeuwbal gooiende kinderen.
Overburen maken een kunstzinnige sneeuwpop. […]

Mislukkingen krabbel ik
in zand van branding,
successen beitel ik krom in steen.
Succes blijft nooit hangen,
fiasco’s ook niet. […]