Categorieën
Poëzie

SNEEK EN SU

De kontreien omme stad ken ik fan leep en skries
Met de hond ofer paden
De Groëne Diek, de Swette del

Feul feranderde lâns rânnen fanne stad
Mar boerderijen blefen groate skepen
In un eindeloas groen laan

Ut Snekers bleef hast ongewiezigd
In toan en dialekt
Ok sij dy ut spraken

Wat behelst meensen eigeluk in Sneek?
Hoe siën se teugen de groate wereld an?
Of blieft ut bei un burrel, un glas wyn?

Dizze stad ken eltsenien bekoare
Lui dy fertrokken, keere werom
Onwennich as noait tefoaren

© Wiebe Dooper