Bomen leven
van het vluchtige:
water,
licht,
lucht,
en de ruimte ertussen.
Misschien dragen ze daarom
zo’n stille vreugde.
Tussen wiegende bladeren
ontstaat een glinstering
die maar één ademtocht duurt,
en daarna
nooit meer precies zo terugkeert.
Jouw stilte
verwachtte
mijn weten,
zonder het te vertellen.
Zoals het licht
tussen de bladeren stroomt
en altijd een weg vindt,
spreekt ook niet
iedere schaduw
de waarheid.
© Elsijn Eelsingh