Categorie: Poëzie

Sinds gister bezit ik een kleurenfout.
De dokter appt het zonder mededogen door.
Het is een onbedwingbaar letsel. […]

Vroeger was het een must,
mooi meegenomen als het lukte,
geeft nu evenwicht in drukte. […]

Koffieloze leegte
is drijven in nevels
van hoop op knuffels
zonder einde […]

In de glans van ogen
ontvouwt zich
een stijgende spiraal,
een dans hoger dan hoog,
bijna te gretig. […]

als stilte schreeuwt
geluidloos onbegrepen
breekt liefde hopeloos
wensend dat dit nu
nooit zou komen
ieder apart in
een ander leven
ergens anders
als stilte kermt
peilloos diep […]

ochtend nog ongeboren
raast storm boven land
op volle krachtsterkte
riet en gras buigt diep
hard hout breekt nogal […]

hoger inkomen, betere scholing, braaf naar stemlokaal
lagere betrokkenheid, bankzucht, gemak als rem […]

Ik wú graach dat de tiid fan gedachten gien einde hat. […]

Verloren liefde
vervormt de leegte
verhult stilte
zoekt wat was
eeuwige vriendschap
gelijk de dode hond,
die gehouden mocht worden
de nacht verlichtende ster […]

nog kaal opengereten land
wachtend op zon
en allesomvattende warmte
tot diep kruipend in de voegen
van ons omringende aarde […]