Categorie: Poëzie

Wêz eigenwiis en dwers en bliuw stiifkoppich
de Souverein oer eigen gek bistean,
hâld fêst oan ljeafde en haet, ear'[,] stoflik lean,
mar wêz net nei in oarmans' slij en roppich. […]

storm brak onze band
lucht trilde en viel stil neer
hart hield enkel leegte […]

Een genadeloze storm treft stad en land.
Halve bossen liggen plat.
Het openbaar vervoer ontregeld. […]

kil verpakt
gluurt ze lichtjes
tussen matras
en dekbed door:
stilte, donker […]

De zon is hier een schilderschool begonnen
van louter gouden en van Indisch blauw.
Tussen de ochtenden en de avonddauw
wordt heel het helder herfstlandschap verzonnen. […]

bevroren licht
verstijft geest

vechten stopt
nachtdroom slokt alles

stormen woeden
lucht kraakt

bladeren vallen
in afvalhopen

aarde trilt zuchtend
muren klagen hard

hevige wolkbreuken
alles nat

onderhuids leven
houdt stand

© Elsijn Eelsingh

Foto: Het platteland van Groningen waar woningen beschadigd zijn door aardschokken. © Wim Schut

Tijd voorbij,
de brug ingestort.

Relatie uitgeput,
vertrouwen eenzijdig.

Te lang gereanimeerd,
d’ ander liet ‘t uitdoven.

Verliesverdriet
en onrechtwoede —
geen bedankje kon eraf,
totaal verraden.

Teruggetrokken in stilte,
liefgehad zonder houvast.

De geefgrens
is bereikt.

Hoe diep
onbalans kan zijn.

© Elsijn Eelsingh

Foto © Els Brouwer

voor één keer hebben ze al de tijd
van de wereld in hun armen gekruist
houden ze zichzelf in bedwang […]

avondval doet
nachtlicht zacht vallen
op grensmoment […]

Koester knuffels
klein en fijn,
krachtig en groots. […]