Luchttrommel beukt dreunend diep,
en schokregens overvloeden het land.
De stormen beslechten hun lot:
van buigen of breken tot op het bot.
Striemend de mensen in het gezicht,
ruggen rauw rukkend van recht naar krom,
baant menigeen zich, terdege bevreesd,
over opengescheurde grond.
Gewaande veiligheid wankelt,
willoos wiebelend in waan der dag.
Opgeschuimde melkkoffie hoort erbij.
Schuren uren zich ziedend voorbij,
vol woede en gloedvuur,
waarop de vlieger steeg vandaag.
© Elsijn Eelsingh