Drones doen hun ronde,
de robot zaait het graan.
De tractor rijdt zelfstandig,
het land kan zonder boer bestaan.
Zijn tablet kent de akkers,
zijn app voorspelt het weer.
De laptop meldt de oogst nog:
“Bedankt boer, tot nooit meer.”
Zijn stappen worden gevolgd,
door honderden sensoren gemeten.
Zelfs zijn jas denkt met hem mee,
met slimme draden en slimme streken.
De bodem wordt gezonder,
minder verspilling gaat verloren.
De natuur krijgt eindelijk rust —
maar wie hoort nog de boer?
De robot melkt de koeien,
de AI maakt het voederplan.
De boer zit op zijn melkkrukje
en vraagt zich af: “Wat moet ik dan?”
Nog steeds is hij de eigenaar,
dat staat netjes in de wet.
Maar zelfs zijn eigen handtekening
wordt digitaal al lang gezet.
Agricola Futurus,
de boer van het nieuwe land.
Hij bezit de hele boerderij,
maar de machine bestuurt zijn hand.
De velden bloeien groener,
de toekomst lijkt prachtig en groot.
De machine redt misschien de aarde,
maar maakt de boer uiteindelijk monddood.
© Elsijn Eelsingh
Foto © Gerda Bijker