Nou allereerst de meest prangende fraag fan kennissen maar: hest nog wat ferkocht juh deur dy tentoanstelling? Dan hier it antwoard. A. Je kien geef je ok nyt weg toch, in goed skilderij omruile foor in digitale notysje op je bankrekening het ok geen enkele meerwaarde. B. As je as skilder nyt su arm as in kerkrat binne en bliiwe, binne je totaal nyt geloofwaardig. Dat kapotte achterlicht fan myn Ferrari mut dus ok nog ff wachte.
Dan de nieuwste kwastontsporing: in Wabi Sabi paneel. Levenshouding ooit ontstaan fanut it Zen-boeddhisme, nou integraal toepast op suwat alles in ‘t land van Toyota en ferplichte harakiri as je bij de montage hiervan 1 boutsje fergeten hewwe.
‘Lykt asof ’t in 1 beweging maakt is, ruwheid asof it nog nyt af is, ferganklikhyd, eenvoud, onbalans, asymmetrie en leegte’ wurde door AI utspuugt. De earste kennissen dy dit aanskouden: ‘Hast der nyt wat in nieuwere faas op sette kend en moesten der wat tubes leeg juh? Okeee, begryp ik helemaal, bijna. Melk komt ok ut ‘e fabryk nou?
Maar, kike we noch ‘es naar onze westerse skilderkeunst, dan staat daar de spanning tussen it egobrede zelf en de wereld faak sentraal. Bij Wabi Sabi it oplossen fan dit ik in it gewoane, it ferganklike, in de universele flow van ontstaan en fergaan. Foelt foor mij meer as thus dat. Su it miskien ok Frys weze kanne dit beginsel? Wabe en Sabe kenne we hier namelik ok. Of, su it gewoan de naderende herfst weze dy’t de kwasten asymmetrisch beetpakt en in zware onbalans swiere laat over it ruwe ferganklike linnen?
© Klaas Oedzes