Column ban Peter Bontekoe op NieuweOogst.nl
Vijf jaar geleden dacht ik dat ik onverwoestbaar was. Tussen de bomen op de kwekerij, vergaderen bij Vitelia en bij de gemeenteraad vergat ik één ding: mijn eigen motor. Mijn hart besloot te gaan sputteren, terwijl de rest van onze familie blijkbaar gezegend is met een hartslag als een Zwitsers uurwerk. De cardioloog was onverbiddelijk: ‘Peter, je bent geen 20 meer, het kan wel een onsje minder.’
Dat werd het einde van mijn bestuursfuncties. Een bittere pil voor iemand die niet rookt en drinkt en veel sport. Wel nam ik meer tijd voor hobby’s zoals wandelen. Onlangs begon tijdens het wandelen, bijna aan het einde van een route en drie dagen heerlijk in de buitenlucht, de boel weer te haperen. De teleurstelling was groot en de wachttijden in het ziekenhuis zijn lang.
Leest u verder via; https://www.nieuweoogst.nl/nieuws/2026/04/22/in-een-agrarisch-gezin-doen-we-nooit-rustig-aan