Ziel zonder recept
zweeft, zigzaggend,
als ademzucht
van boven naar benee.
Ontheven van schroom,
ontdaan van geweten,
verliest zij geruisloos
het wel en wee
van ieder diep beneden.
Daar,
waar de sterveling
zot en verrukt
zich langs de dagen schaaft.
Stijgt en struikelt hij,
valt en verheft,
tot zijn hoofd
het maaiveld doorklieft
….
en de stilte
hem afkapt.
© Elsijn Eelsingh
Foto © Wim Schut