Allerliefste Tina,
Deze hele week ben ik al een beetje uit m’n doen. Weet niet goed wat ik moet maken van de opmerkingen van de voorzitter van het Centraal Joods Overleg bij de Kristalnacht-herdenking, van de week. Hij zei dat iedereen die zondag had meegelopen in de Rode Lijn-demonstratie een antisemiet is en een hekel heeft aan Israël. Nou, daar hoor ik dan ook bij! Terwijl ik helemaal niks heb tegen Israël, ik vind het juist prima! Wel binnen de eigen grenzen uiteraard; wij lopen toch ook niet gewapend bij de Belgen binnen?
Ik wil je vertellen, lieve Tina, waarom ik daar bij was, zondag. Dat komt doordat ik tijdje terug het Holocaust museum bezocht, ook in Amsterdam. De belangrijkste les die daar te leren valt is dat je nooit mag wegkijken bij onrecht, nooit weer!
Omdat ik niet wil wegkijken bij de genocide in Gaza en het onrecht tegen Palestijnen op de Westoever, waar wij met Nederlands belastinggeld volop aan méé betalen, daarom liep ik zondag mee.
Tienduizenden onschuldige Gazanen zijn vermoord, alleen al meer dan 20.000 kinderen – hoor je me, Tina: kinderen, tieners en peuters! Ik weet heus wel dat daar een akelige uitbraak door Hamas-terroristen aan vooraf ging, waarbij ook heel wat onschuldige Israeli’s werden vermoord. Dat ridiculiseer ik zéker niet. Toch wil ik er ook op wijzen, net als de secretaris-generaal van de VN, dat deze gruwelijke aanslag niet uit de lucht kwam vallen: iedereen weet dat Israël de Palestijnse bewoners van Gaza al vele decennia gijzelt en terroriseert. Veel mensen daar zitten al hun hele leven opgesloten en moesten jarenlang voor elk wissewasje toestemming vragen aan de bezetter, die ze al jaren onderdrukt in de ‘grootste openluchtgevangenis ter wereld’.
Je hebt kennelijk mensen die menen dat zij anderen gerust mogen kwetsen, omdat zij zichzelf gekwetst voelen. Dezelfde mensen die anderen verwijten wat zij zèlf doen.
Er is een Gaza een massaslachting aangericht, de VN spreekt ronduit van genocide, net als alle mondiale mensenrechtenorganisaties, zelfs Israelische analysten noemen het genocide en ik, geinspireerd door het Holocaust museum, wil niet weer wegkijken. Daarom was ik erbij, zondag.
Telkens moet ik denken aan die oude joodse mop: Moos loopt over de Dam op zo’n drukke koopavond en trapt inderhaast op de tenen van een voorbijganger. ‘Hé jôh, ken je niet uit je doppen kijken?’ roept de betrapte, waarop Moos terug schiet: ‘Vuile antisemiet!’
Dat is precies wat hier gebeurt, Tina: het slachtoffer heeft het gedaan, of hij deugt niet. Ik ben dol op Israël en evenzo op onze Nederlandse Joden met hun dubbele paspoorten en hun reservistendiensten in de Israelische krijgsmacht. Maar de nabestaanden van de Holocaust zijn niet vrijgesteld van mensenrechtenplichten!
Voor iedereen geldt: gedraag je! Ben stikbenieuwd hoe jij hier in staat, Tina. Een oude rabbijn zei mij eens: ‘Onze belangrijkste opdracht is 24 uur op appèl te staan voor gerechtigheid.’
Aan die richtlijn hou ik me maar vast, met veel liefs en hartelijks van je
Tinus
Beste Tinus,
De slachting van Israëlische staatsburger op 7 oktober 2023 door Hamas, lokte een enorme geweldexplosie uit Gaza, waar het kabinet van Benjamin Netanyahu verantwoordelijk voor gesteld kan worden. Beide dramatische gebeurtenissen dienen ten strengste worden afgekeurd.
Veel is er over en weer over gezegd en geschreven. Het wordt een beetje vergeten dat Hamas vanaf 2006 aan de macht is in Gaza. Aan het einde van dat jaar brak een kortstondige burgeroorlog uit met de Palestijnse Autoriteit. Daar komt ook nog eens bij dat Hamas door de Europese Unie, net als Canada, de Verenigde Staten, Japan, Australië en het Verenigd Koninkrijk, wordt beschouwd als een terroristische organisatie.
Hamas liet vanaf het begin niet na duizenden raketten, waaronder in Iran geproduceerde, op Israël af te vuren, en de organisatie begon kilometers lange tunnels te graven met als een van de hoofddoelen: moorddadige sabotageacties uit te voeren op Israëlisch grondgebied.
Met de recente verkiezingen in Israël is gelukkig duidelijk geworden dat het blok van premier Netanyahu 53 zetels behaalde en dat te weinig is om wederom – direct – een regering te vormen. Voorlopig krijgt zijn rivaal Gadi Eisenkot die kans wel. Hij beschikt met de zetels van Arabische partijen over een meerderheid in de Knesset.
In tal van opzichten zien we op internationaal niveau eens steeds groter wordende scheiding tussen linkse en rechtse politieke stromingen. Daar is niemand bij gebaat. Het lijkt me het beste altijd een zakelijke en nuchtere politiek door het midden te voeren, zeker in Israël en ook in politieke organisaties van de Palestijnen.
Een fijn weekeinde, beste Tinus!
Groeten van Tina