Het leven voorbij, op de thee
met koek erbij.
Niets meer te zeggen, niet meer te leven.
De kinderen doen hun best
het gesprek gaande te houden.
Het leven voorbij en toch
de dood nog steeds ontstegen.
Ze hoort er nog bij,
maar het is pappen en nathouden.
Elke vraag krijgt slechts
een ja of een nee,
en verder de zegen ermee.
Het leven al lang voorbij,
niets meer te beleven.
Nog even is ze onder ons,
of zie je haar al zweven?
© Elsijn Eelsingh