Categorie: Poëzie

Nacht en stil is 't, om mij heen
Al 't gewoel des daags verdween.
Slechts de lieve maan beschijnt
Mij, door zorgen afgepijnd.

Duizend tranen zijn gestort, […]

De zomernacht groeit de morgen tegen
Nog is de hemel rein van dageraad.
Alleen de kleine stem der zachte regen.
Die aan mijn open venster praat. […]

vele wateren in druppels
benatten bladeren
brokaat wiebelig wars
van regelmaat
in ruige ritmeroes
hun vergankelijkheidswals
vermoeien zomerzon
van goud naar roest […]

O milde herfst, die 't rinse ooft laat rijpen,
de Hovenier gaat door het lange gras
en schudt zijn appels, bloedrood, voor het grijpen,
voldragen vruchten van een spookgewas. […]

It hôf winkt my der fredich by.
De jûnssinne gloedet it hop read.
Ast hjir foar de stiennen stiest,
hoechst net mear dea te gean.
Ivichheid hat der delfflijd
en dy yn har opnommen. […]

Zij is een wezen tussen vrouw en knaap -
Zij heeft de strakke passen van een jongen
Soms ligt zij als een poes inééngedrongen:
Dan schijnt zij vrouw, en glimlacht in haar slaap. […]

vervlogen vergaan
in niets van tijd

geaccepteerd
kortstondige bekoren

op hoopvolle bodem
finaal gerooid

pijn de waarde
van verloren liefde

wachtend op
uit nieuw zaad

hoofdwortel
voor verankering

© Elsijn Eelsingh

De lucht spant grijs, zie hoe de herfst begint:
ijl wordt het zonlicht en het riet vergeelt
en buigt zich verend in de speelse wind,
die aarzelend de zware pluimen streelt. […]

Aan dit landschap is niets veranderd:
de avond purpert de ruiten
- rode zon, o bloedrode standerd! -
mensen wandelen buiten,
ademen de glasheldere vrede;
maar zijn het mensen of spoken?
Auto's komen gereden,
stille schoorstenen roken, - […]

Toen ik ter wereld kwam, schreeuwde tegelijk de overbuurman het uit, want hij stapte in een stuk glas. Door deze paniek liep ik later een leerachterstand op. Wijze pedagogen wisten dat. […]