rukwind hoest bladeren
op verend dempend
wereld-bedekkend tapijt […]
Categorie: Poëzie
gedicht: GEBED
De zuchten aan de ziel ontschoten,
De dankbede aan de borst ontstroomd,
En Gode vlammend opgeschoten,
Als gij zijn gunst en goedheid droomt,
Staan in ’t onfaalbaar boek van ’t leven, […]
ELSSCHOT: HET HUWELIJK
Toen hij bespeurde hoe de nevel van de tijd
in d'ogen van zijn vrouw de vonken uit kwam doven,
haar wangen had verweerd, haar voorhoofd had doorkloven […]
gedicht: BIJLES
Vergeet niet de rivier te gedenken
die, in een nabij verleden nog, zo
bedachtzaam haar weg door het land
volgde. Ogenschijnlijk zonder moeite […]
gedicht: SHOWEN EN TRIPPEN
Er is zielsveel geluk nodig in deze jurk met vertedering naar buren
te kijken die rond middernacht hun afvalzak in een container doen.
[…]
gedicht: RUIMTE INNEMEN
onzichtbaar tot en met
zonder enige grens
vervaagt persoon helemaal […]
AAN HET STRAND
Geen reet
Te doen
Geen reet
Te zien
Nou ja
Verderop
Eentje
Martin Bril (1959-2009)
Foto © Floriske Gerritsma
VERVLOCHTEN VERDRIET
gele berken huilen
vergane bruine blaadjes
bedrijvig naar benee […]
Ga aan mij voorbij met straf,
een onheilspellende boodschap,
de krakende driewieler van het kind,
het kapitalisme van het kwaad. […]
gedicht: MAANNACHT
Langzaam klimt de maan achter kleine daken:
een dag die stiller is dan dagen zijn,
giet zich koel aan mijn ogen uit, een schijn
van in verstorven rust glashelder waken. […]