Categorie: Poëzie

nog niet eens
meest depri-blauwe maandag
en vandaag al zoveel
onzichtbare zuchten
uitgestoten in
hemel van hoop en hel […]

Zend ons een engel in de nacht
als alles ons een raadsel is,
als ons de zekerheid en kracht
ontvallen in de duisternis. […]

Maria leidt ons door het mystieke land.
Ze vult een jarenlange leemte. […]

Ik liep aan ’t strand van eerste morgenstralen

De uren door de ganse heldre dag,

Alleen met duinen, zand geblakerd

Waarin het voetspoor al bedolven lag,

Over de wakke vloer, de natte vlakte

Die spiegelde bij iedre tred in glans

Van parelmoer en dadelijk zich waste,

De schelpen ongedeerd en even blank,

Alleen met golven bruisend schuim in rijen,

Hier tintlend groen en ginder blinkend blauw,

Met wolken wit en zwierend aan de lucht.

Arthur van Schendel (1874-1946)

Foto © Annejan Heida

Nog eenmaal wil ik gaan door open weiden
tot waar de zee van ‘t onbewogen licht
de val ontvangt in wiegelend evenwicht
en vlied en vloeit naar ‘t golven der getijden. […]

in vochtbrij
drijft tijd voorbij
klotst geluk golvend
af en toe groots […]

Ik kom God tegen in de wasserette, hij ziet er verfomfaaid uit
Hij staart wezenloos naar zijn tuimelende overhemden
En nog wezenlozer naar zijn buitelende sokken […]

vaal zwart nat voetpad
verdwijnt op eind in antraciet
opgedoft met bleek grijs grauw
vol flets vocht van regen en tranen
over wat niet zo mocht zijn […]

Reflectie is op weg naar bezinning:
gepland leven is vaak
de hobbel voor de realiteit
vervoering
verwondering
verrassing
maken alleen het leven. […]