Ik beloofde achter gesloten deuren
er over te spreken de rest van mijn leven, zou het gebeuren
Nu spreek ik in nevelen gehuld,
mijn belofte was duidelijk, belofte maakt schuld
Mijn diepe onrust genoeg geweest,
vroeg ‘en public’ mij te vervullen met de Heilige Geest
Misschien moest de Heilige Geest even nadenken,
het gebeurde niet op mijn wenken
Ik rekende mij al niet meer rijk
tot het gebeurde op de Afsluitdijk
Met alle filosofieën, spirituele inzichten en zaken die ik had,
het geluk kwam niet op mijn pad
Alle zegen komt van boven
en ik besloot op slag te gaan geloven
Niet langer dromen,
wachten tot het me zal overkomen
Met een ferm besluit,
reed ik Friesland uit
Boter, brood en groene kaas,
vanaf dat moment besloot ik, God is mijn grote baas
Ik vergat alle vragen,
en besloot mij alvast als een gelovige te gedragen
Toen besefte ik het net,
vanaf heden kan ik krijgen wat ik vraag met overtuiging is in gebed
Zo vroeg ik geef mij een taal,
dat ik in eenvoud en verbinding kan spreken als basis voor mijn verhaal
Hoe ik het nu zie,
wat mij toeviel is de poëzie
De verhalen over hoe het zit en moet zijn, zijn waar, goed bedoeld, verwarrend en reuze,
Maar geloven doe je in de eenvoud voor de volle 100% en dat is de uitkomst van een keuze
Ik kan de poëzie niet beter maken,
hoop dat het genoeg is jouw hart te raken
© Siebren de Ringh