nog kaal opengereten land
wachtend op zon
en allesomvattende warmte
tot diep kruipend in de voegen
van ons omringende aarde
totaal zen met zichzelf
wortelend in stilte
wetend dat ’t verandert
stap voor stap
berustend van wat is
is goed, en daarmee tevree
de strijd van het opkomen
van ’t doorboren der kiem
is al lang begonnen
daar ergens diep in ’t donker
neem tijd
klok het niet
vertrouw op adem
der seizoenen
zij ontrolt leven
en trekt het groen
de ruimte in
Elsijn Eelsingh