Haar tred langs de Oude Waal valt op in de bovenkamer van een grachtenpand. Ze wuift vriendelijk naar de zwerver, die iedereen in het centrum kent.
En zeker wordt de volle glimlach gewaardeerd door collega’s op het werk. Ze dragen haar op handen, omdat gevoeligheid en intelligentie samengaan.
Aandacht voor schoonheid verzilvert ze natuurlijk zonder ijdelheid. Er wordt genoten van haar oogopslag en dragende lieve woorden.
Morgen klinkt het eerste voorjaarslied, waar ze neuriënd van geniet. Tegelijk ligt een bos rode rozen in het midden van het verlengde pad.
© Tekst Wiebe Dooper
© Foto Annemie de Wijk