Nog deint het graan,
goud in golven,
elke korrel vol
zomergloed
en kiemkracht.
Nog wat stralen
bevingeren voor het laatst
de korenaren,
waar de moderne zeis
onverschrokken wacht.
Bij de voet geveld
door het scherpe mes
der combine,
tot hemelrijkende
halve stengels
en bij de kop gekeeld
enkel vóór de knop.
Opdat wij
ons dagelijks brood
mogen eten.
© Elsijn Eelsingh