Om de beste van de twee te zijn
vonden de grote bouwer
en de boeman wel perfect
passen in hun strijd
om pure schoonheid.
Gouden graanvelden,
golvend in zon en zomerwind,
vol korenaren,
versus
groene rietvelden,
met paarsbruine pluimen
langs de waterkant.
Een onpartijdige spelmeesteres
kon bijna niet kiezen.
Beide planten bekoorden haar:
riet of graan.
De ene veerkrachtig en flexibel,
de ander broodnodig
voor het bestaan.
Uiteindelijk, na
lang wikken en wegen,
gaf ze graan haar zegen,
omdat graan voedsel bracht.
Getergd en kokend van woede
bedacht de boeman
een blijvend omen
en beet drie puntjes
in het midden van ieder rietblad,
als tandenafdruk van
de strijder van de schaduw.
Plots begreep de spelmeesteres:
er is geen winnaar.
Bouwer en boeman
zijn slechts licht en schaduw,
die elkaar nodig hebben
om te bestaan.
© Elsijn Eelsingh