Met ontblote tanden
in opengesperde bek
graait en grijpt bruinbeer
wild rond in het woud
en brult alles omver.
Als allesoverheersende
Grommerd, trots
op zijn brute kracht,
met scherpste klauwen,
scheurt hij alles kapoeres.
Elke boom wordt geraakt
door dit bosonwaardig,
dierlijk geweld.
Staat plots op open plek
een kristallen vaas.
De glans der schittering
in het ochtendgloren
verblindt bruinbeer enorm
en maakt zijn ogen en kop
hartstikke mesjogge.
Hij zwiept zijn poten op en neer
en verpulvert het tot vele splinters.
Hovaardig en fier kijkt bruinbeer rond:
“Ik ben de macht!”
Stapt dan verder met volle vaart,
klaar voor een totaalaanval,
en stampt de scherven plat.
Door blinde domkracht
en verstandloos gedoe,
boren dan kristallen splinters
zich diep in zijn beerpootzolen.
Bloedend strompelt hij verder,
maar het woud kent
geen pad meer, geen uitweg.
Enkel in een sprankje ochtendlicht,
scherpe schitterscherven.
Alles als firmament omtrent zijn sterven.
® Elsijn Eelsingh