Categorieën
Poëzie

DOOI

Een natte sluier hangt
over het land en de stad
raakt uit zicht. […]

Categorieën
Poëzie

VANDAAG IS DE WERELD IN WINTER GEKLEED


vandaag is de wereld in winter gekleed
een vogel vliegt verdrietig door het sneeuwen
en buiten wacht de kou
ik ben vergeten om de herfst te huilen […]

Categorieën
Poëzie

SNEEUWANGST

Metersdiepe sneeuw
verbergt een roetige ziel,
brullend van angst
voor wat het niet weet. […]

Categorieën
Poëzie

WAAROM SNEEUW WIT IS

Weergoden vergaderden urenlang totdat de mist opkwam en bij het naar huis gaan geen hand meer voor ogen zagen. ‘De mist kleurt maagdelijk wit’, zei de oudste god. ‘De fietssleutel is onzichtbaar in mijn handpalm’, aldus een godenzoon. ‘En mijn witte Simca is nergens vindbaar’, roept Elise, een wijze godin. […]

Categorieën
Poëzie

AAN EEN GRAF

Vliegen en vlinders, kinderen en bijen,
al wat als stipjes vonkt door de natuur,
warm, blij en snel, moedertje, schoot van vuur,
daar hield je van, en zie, die bleven bij je. […]

Categorieën
Poëzie

ECHT MIJN WINTER

Mensen maken kennis met Vadertje Winter.
Wat een genot, die sneeuwbal gooiende kinderen.
Overburen maken een kunstzinnige sneeuwpop. […]

Categorieën
Poëzie

SPOREN

de trein snijdt
door de landerijen
soms nog net zo groen
als vers verdriet […]

Categorieën
Poëzie

HET WERD, HET WAS, HET IS GEDAAN


Vreemd dat je dat bent vergeten,
als de morgen open gaat:
De dingen die je 's nachts mocht weten.
De dromen uit je diepe slaap.
Dan gaat alles zacht bewegen.
Het begint van vooraf aan.
Als een kind leer je weer spreken.
Het werd, het was, het is gedaan. […]