Nogal wat media van de gevestigde orde zijn lui. Het opvoeren van alles wat met evenementen heeft, is daar een goed voorbeeld van. Het met tussen de tien en twaalf miljoen euro gesubsidieerde Omrop Fryslân onderscheidt zich daar prominent mee.
De inspanningen van de organisatie, aangebrachte verbeteringen ten aanzien van eerdere evenementen, verworven subsidies, inzet van vrijwilligers, al dan niet succesvolle samenwerking met de lokale gemeente om aan gestelde regels te voldoen en de verwachting inzake de omvang van publieke belangstelling, zijn een aantal elementen die in berichtgeving naar voren komen. Het vormen goede items om toe te lichten.
Het wordt vervelender als verslaggevers blijven hameren op het gevoel van de organisatie voor, tijdens en na het evenement. En het wordt een beetje bar en boos als Omrop-verslaggevers bierdrinkende, overwegend jongere mannen, bezoekers van een evenement, zoals dat van het jaarlijks terugkerende Veenhoop Festival, geregeld interviewen. Genoemd spektakel duurt de aankomende zomer vier dagen en daar is natuurlijk niets op tegen.
De meeste verslaglegging van evenementen betreft oppervlakkige berichtgeving. Serieuze journalistiek kost meer inspanning en is gericht op het verzamelen en controleren van actueel nieuws. Gemotiveerde verslaggevers doen moeite om lezers en kijkers onafhankelijk te informeren, zodat deze een eigen oordeel kunnen vormen.
Diepgravende politieke berichtgeving treffen we in een veel te geringe mate aan bij Omrop Fryslân en ook in de Leeuwarder Courant (LC). Hoofdredacteur Ingrid Spijkers (Omrop) en hoofdredacteur Maarten Pennewaard (LC) beschikken over te weinig klasse om daarin iets te wijzigen. Ze leggen liever de emotie van het gemiddelde dorpsfeest bloot. En dat is nu precies een van de hoofdoorzaken dat nogal wat mensen deze media niet meer serieus nemen.
Wiebe Dooper