Door Anne Bos op Parlement.com
Zou het aan de Eerste Kamer verlenen van een terugzendrecht niet beter zijn?
Ik denk dat ik mijn tent daar bij de Eerste Kamer kan neerzetten, want daar gaat het gebeuren het komende jaar.’ NOS-verslaggever Arjen Noorlander voorziet in Nieuwsuur grote problemen voor het minderheidskabinet-Jetten.1) Nadat de senaat begin deze maand al een ‘njet’ had afgegeven door zich in ruime meerderheid te keren tegen het kabinetsvoornemen om de AOW-leeftijd versneld te verhogen, staan nu de asielmaatregelen op de tocht.
De kans is inderdaad groot dat de Eerste Kamer de komende maanden of jaren (?) vaker het brandpunt van politieke discussie zal zijn. Aan steun van coalitiepartijen heeft het kabinet daar immers bij lange na niet genoeg, nog los van het feit dat die partijen zich niet vanzelfsprekend gebonden achten aan een regeerakkoord, zoals senator Theo Bovens (CDA) bij de algemene beschouwingen memoreerde. Daar komt bij dat de 75 Kamerleden als gevolg van versnippering inmiddels verspreid zijn over maar liefst twintig fracties, wat onderhandelen er beslist niet eenvoudiger op maakt.
Wat moeten we met de Eerste Kamer? Afschaffen? Dat is ingewikkeld: het vergt een grondwetswijziging en – niet onbelangrijk – de Kamer moet er zelf mee akkoord gaan. Dat is toch like turkeys voting for Christmas en de meeste pogingen stranden dan ook.2) Helemaal ondenkbaar is het toch ook weer niet. Zo werd in België twee weken geleden met instemming van de senatoren de eerste stap gezet om de Senaat af te schaffen, die in de ogen van de federale regering nutteloos en duur is en het toch al zo complexe bestuurssysteem bezwaart. Daar was wel een kunstgreep voor nodig: het inlassen van een overgangsbepaling in artikel 195 van de Belgische Grondwet, waardoor het mogelijk werd tijdelijk af te wijken van de normale procedure. De eerste horde is dan wel genomen, een gelopen race is het zeker niet.
Leest u verder via: https://www.parlement.com/column/202604/de-novelle-als-noodgreep