Gras ademt groen van angst.
Daarboven, de hemel openbrekend,
zingt de leeuwerik,
schel en ongepast.
Ver weg schrikt
een kudde hoeven op,
vluchtig, zonder richting,
een rilling door het veld.
Tegenwind met vingers om de keel,
wankelt de mens, puur gewicht,
tot hij voorover buigt
boven de lege schaal.
© Elsijn Eelsingh