Mijn echtgenote Hildegonda is door het dolle heen in deze wintertijd. Al een volle week kan ze nauwelijks de slaap vatten. Vanwege de hoeveelheid sneeuw heeft ze angst voor het instorten van de carport. En bij het bezoek aan Poiesz Supermarkt slaat ze aan het hamsteren. Neem dat laatste pak koffie ook snel mee, roept ze aan het eind.
Door het dwingende gedrag van Hildegonda nemen we vandaag veel te veel boodschappen mee. Ze laadt maar liefst twaalf diepvrieskippen in, zes pakken biologische zuurkool en rode kool, ettelijke potten pindakaas, vier Edammers, zes gesneden tarwebroden en zo kan ik doorgaan.
In het begin verzoek ik Hildegonda rustig het boodschappenlijstje te volgen. Nee, dat lijstje is te kort. Mijn gevoel geeft aan dat de winter nog weken duurt, dus we slaan behoorlijk in, zegt Hildegonda. Als we de vleeswaren passeren, vraag ik: Heb je de weervoorspellingen goed gevolgd? Daarop reageert ze bits: Nee, want het KNMI is een onbetrouwbaar instituut en de weermannen en weervrouwen op televisie kletsen maar wat.
Als ik om me heen kijk zijn er meer klanten met een tjokvolle winkelwagen. Een weekje sneeuw en ons land raakt in paniek, die wordt veroorzaakt doordat media eindeloos herhalen dat aanstaande vrijdag code oranje van toepassing is.
Intussen hoor ik de filiaalhouder bellen met het distributiecentrum. Er komt vanavond geen bevoorrading meer en morgenvroeg zeker niet, krijgt hij te horen. De berichtgeving vertel ik tegen Hildegonda. Ze wil daarom enkele schappen nog eens langs. Maar we hebben al meer dan voldoende, zeg ik verbaasd. Hou je stil, antwoordt ze. En: Neem dat laatste pak koffie ook snel mee!
Wiebe Dooper