Gisteravond keerde mijn echtgenote Hildegonda terug van de eerste officiële vergadering van de partij Oprecht&Blij in onze prachtige gemeente WESTWIJD. De vorige keer legde ze uit dat het vertrek van haar achternicht Belinda-Marie uit de partij onvermijdelijk was. Nu heeft Hildegonda: Alle vertrouwen in Jeremy van Afsluitdijk en Marijke Bospad van Oprecht&Blij.
De rol van Hildegonda binnen Oprecht&Blij beperkt zich tot die van commissielid van TIS, Transparant Is Lief, een nieuwe projectgroep, waarmee WESTWIJD landelijk goed op de kaart wil staan.
Voorlopig verwachten Van Afsluitdijk en Bospad niet deel te nemen aan de eerste onderhandelingen namens Oprecht&Blij voor een nieuw college. Met twee zetels is de partij een te geringe machtsfactor. In ieder geval heeft Van Afsluitdijk bijzondere ideeën om in achterstandswijken om op twee van de vier maandelijkse zaterdagavonden vijf vaten gratis bier te schenken aan jongeren tussen achttien en twintig jaar. Dat kan betaald worden uit de partijkas, zegt Hildegonda.
Is dit wel sociaal doordacht?, vraag ik. Nee, dat denk ik niet. Maar Van Afsluitdijk is een creatieve man, die later wel vertelt dat het om een grap gaat. Zijn primaire doelstelling is momenteel Oprecht&Blij weer in de picture bij het brede publiek te brengen, licht mijn echtgenote toe.
En wat heeft Bospad in petto?, luidt de volgende vraag. Zij wil dat WESTWIJD binnen een week een plan presenteert voor tientallen nieuwe volkstuinen. En dat de burgemeester zich ontfermt over gepeste kerkgangers, waarnaar een tong wordt uitgestoken, aldus Hildegonda.
De lokale politiek wordt steeds dwazer, volgens mij. Vaak gaan er gedachten door mijn hoofd dat het ergens in de vorige eeuw toch echt beter was: een tijd dat nog geen grootschalige gemeentelijke fusies van bovenaf werden doorgedrukt.
Wiebe Dooper