Waar het bed met hen
al vele jaren slaapt
leggen ze hun geringde handen
tussen dromen,
ligt zij als een trouwe hond
naar het huis te staren
dat ze voor geen kind nog bewaakt.
Hij staat weer op voor een plas
of om zichzelf terug te vinden
in het midden van een boek.
Strijd allang begraven
om de lieve vrede
knoopt tijd hen intiemer
samen, uit tedere gewoonte.
Gerlinde Weze