Categorie: Poëzie

De speelplaats is tijd om uit te sluiten
al wat niet past bij de klank van de klas.
De gemene deler stormt naar buiten,
blaast verzamelen op de middenas. […]

Moge uw handen geen ijsblokjes worden dit jaar,
uw vingers bruikbaar blijven voor koffie, applaus,
en ‘t zwaaien naar alles en iedereen. […]

Ik droeg nog kleine kleeren, en ik lag
Lang-uit met moeder in de warme hei,
De wolken schoven boven ons voorbij
En moeder vroeg wat ‘k in de wolken zag. […]

rode harige streep
op kaal takkenpad
veerlicht in vaart
in onze hemel
steeds onderweg […]

in de achtertuin van het oude huis waarin ik woon |
liggen scherven van jonge dromen begraven
van liefde die te vaak kruiste met verbod
en van onuitgesproken zaken vermengd met winterharde spijt […]

witte wolf uit wolken
vreet zich door immense stilte
en doodmoe land
ademt ijsblauwe lucht
door kale bomen vol sneeuw
hij stapt over gladde wegen […]

Kerstnacht - het woord is als een lafenis,
een koele sneeuw, glanzend onder het zachte
stralen der sterren - op de landen is
het weerloos stil, een ongerept verwachten. […]

Je nostalgie is oprecht, maar je rookworst is nep
Je boodschap is groen, maar aan je platform kleeft bloed
Je algoritme sadistisch, je vangnet een hoepel
Je bijstand gekort, terwijl optimisme een plicht is […]

Wie nooit alleen reed urenlang

door duisternis en mist in januari

met in haar nek de ringslang angst

zag nooit het woord genade.

Een witte boom. Een dier van dons.

Een kilometerpaal met cijfers.

Wegwijzers. Bijna grijpbaar soms

een versregel. De glans van vijvers.

Het plein van dit vergeten dorp

door tuig van Rome ingenomen.

Een legerkamp. Een vesting op de rots.

Winter. Niemand wil hier wonen.

Aleidis Dierick (1932-2022)

Meer poëzie van deze Vlaamse dichteres kunt u lezen via:
https://www.lezenswaard.be/view/3181/dierick-aleidis

palet van emoties en sferen
kou buiten, warmte binnen
fakkelhaard en gloeiramen
veiligheid alom, samen
alles in besneeuwde oorden
met boom en dampchocomok […]