Categorie: Poëzie

Zij voert haar strijd tegen verval,
al weet zij die verloren. […]

Zoveel soorten van verdriet,

ik noem ze niet.

Maar één, het afstand doen en scheiden.

En niet het snijden doet zo’n pijn,

maar het afgesneden zijn. […]

Lekker loom luimig lummelen
Met de zon op gezichtshoogte,
Nog piepend boven de horizon. […]

Een koebeest is geen dom rund, indien u dat denkt. Een koe of stier en niet te vergeten een hoogwaardig ontwikkeld kalf blijven dicht bij zichzelf. Soms geldt dit ook voor een puberale hokkeling. Dit betekent dat er gewoonweg boe wordt geloeid. […]

'Ik is ik', zei de gek.
Zelfreflectie is geen spiegel die breekt,
maar een raam dat opent,
een ademruimte
waar ik leer te groeien,
te kennen,
en te zijn:
'Ik', zei de gek. […]

Een gore zee;
Aan 't strand daarvan:
Van lieverlee
Een eenzaam man.

Zijn blik is naar
Verlatenheid -
Geen uitzicht, waar […]

Bomen leven
van het vluchtige:
water,
licht,
lucht,
en de ruimte ertussen. […]

Zijzelf was als de zee, maar zonder stormen.
Even blootshoofds en met een brede voet.
Rijzend en dalend op haar vloed,
als kleine vogels op haar schoot gezeten, […]

Peper klotst tegen alles en iedereen op.
Vurig, vlammend, hartverwarmend heet.
Dampt straatstenen uit hun keurslijf,
maakt asfaltwegen druipend bezweet. […]

De hitte is deze zomer meedogenloos. De ratten komen uit de diepste holen en knagen aan het vriesvak vol met waterijs. Eenden zeggen het warme water van de stadsgracht vaarwel en vliegen naar koude streken in het noorden. […]