Categorie: Poëzie

Het hoofd vol kevers
hangt ogen aan elke boom,
zodat je het moeras van je ziel
binnenglijdt als een garnaal,
terwijl je uilen op het mos zitten. […]

Clara Walstra schotelt ons deze ochtendpracht voor. Sereen en ademloos. Niet veel wil ik aan deze prachtige foto toevoegen, alleen een passend vers van dichteres M. Vasalis (1908-1998). […]

Gaten in de hemel starend,
alsof de lucht brandt,
vermoed ik dakschade. […]

Zij voert haar strijd tegen verval,
al weet zij die verloren. […]

Zoveel soorten van verdriet,

ik noem ze niet.

Maar één, het afstand doen en scheiden.

En niet het snijden doet zo’n pijn,

maar het afgesneden zijn. […]

Lekker loom luimig lummelen
Met de zon op gezichtshoogte,
Nog piepend boven de horizon. […]

Een koebeest is geen dom rund, indien u dat denkt. Een koe of stier en niet te vergeten een hoogwaardig ontwikkeld kalf blijven dicht bij zichzelf. Soms geldt dit ook voor een puberale hokkeling. Dit betekent dat er gewoonweg boe wordt geloeid. […]

'Ik is ik', zei de gek.
Zelfreflectie is geen spiegel die breekt,
maar een raam dat opent,
een ademruimte
waar ik leer te groeien,
te kennen,
en te zijn:
'Ik', zei de gek. […]

Een gore zee;
Aan 't strand daarvan:
Van lieverlee
Een eenzaam man.

Zijn blik is naar
Verlatenheid -
Geen uitzicht, waar […]

Bomen leven
van het vluchtige:
water,
licht,
lucht,
en de ruimte ertussen. […]