Categorie: Poëzie

Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen,
stil staan en kijken met mijn ogen open
en languit op de harde grond gaan liggen,
er mijn gezicht op drukken en niets zeggen. […]

kletsnat koortsig gaapt glazig
met duizenden poeltjes en plassen
in ’t doffe zompige laagland
naar neerbuigende sproeidouche
druppels helder zuiver één voor één
genade smekend om even op te drogen
voor volgende volle oneindige stortregens […]

Het regent en het is november:
Weer keert het najaar en belaagt
Het hart, dat droef, maar steeds gewender,
Zijn heimelijke pijnen draagt. […]

Dwaas is wat we zijn.
Dag en nacht.
Genezen van gekte is geen sprake van. […]

Nadat we bij die en die gezeten hadden,
gingen we bij je weet wel nog wat drinken.
Dinges was er ook, en zong een lied
over een naamloos Graf van eeuwigheid. […]

Ik droeg nog kleine kleeren, en ik lag
Lang-uit met moeder in de warme hei,
De wolken schoven boven ons voorbij
En moeder vroeg wat ‘k in de wolken zag. […]

Grootse verlichting
van de hoofdstad blinkt
en strooit er lustig kwistig op los
boven het straatleven,
vol vertier en verkeer. […]

Ach de graven. Niet die in het zand
niet de lange gaten in oogverblindend witte muren
niet de gevulde urnen of de sarcofagen
aan het eind van een onderaardse gang
maar de graven in de hoofden, de ongebalsemde beelden
die 's nachts tot leven komen. […]

Weer een zonnige dag
die verzandt in geregel
en geduw met mantelzorg,
waarvan men blijkbaar mag
verwachten dat de zorggever
24/7 paraat staat . […]

Ik ben voor bijna alles bang geweest:
voor ’t donker, voor figuren op het kleed,
voor stilte, voor de schorre kreet
van de avondlijke venter, voor een feest, […]