Brekt
Een vrouw en man zijn op straat gezet. Ze zoeken een woonstee om de hete zomer in dit najaar te vergeten. Voorlopig zijn ze gevestigd in een ruw houten tuinhuis middenin mist en regen. […]
bedienen leugenaars
met schlemiel gelach
zodat zonnebloemweide
onder staalblauwe hemel splijt […]
Een kameraad en ik lopen langs de kerkmuur op de terp van het dorp, terwijl het regent dat het giet. Gezien de nattigheid konden we hier beter niet zijn. […]
Aan wie ik ook maar dacht vandaag was dood,
terwijl de landerijen en de steden
gestaag langs het beslagen treinraam gleden
en het om beurten miezerde en goot. […]
De bomen roesten in het zieke licht
langs somber in zichzelf gekeerde grachten.
In wilde, stormdoorvlaagde regennachten
vertoont de maan een bleek, behuild gezicht […]
Ingreep in de natuurlijke natuur,
vormt ‘n nederig laag land. […]
Tijd voorbij,
de brug ingestort.
Relatie uitgeput,
vertrouwen eenzijdig.
Te lang gereanimeerd,
d’ ander liet ‘t uitdoven.
Verliesverdriet
en onrechtwoede —
geen bedankje kon eraf,
totaal verraden.
Teruggetrokken in stilte,
liefgehad zonder houvast.
De geefgrens
is bereikt.
Hoe diep
onbalans kan zijn.
© Elsijn Eelsingh
Foto © Els Brouwer
Een nietszeggende mening hebben is in. Sinds vijfenhalve week staan er 52 letters in het alfabet. Herhalen is een schouwspel waar geen eind aan komt. […]
De lege stilte
bungelt tussen ons beiden.
Wel en wee
niet langer gedeeld,
ieder met zichzelf tevree.
De een vlucht verder,
verder weg dan ooit
van de ander.
Die vechtend maait
met hoofd, hart en handen
om nog verbonden
te zijn, toch nog.
© Elsijn Eelsingh
Onder het raam, in de aarde, die sporen
die me dierbaar zijn.
Toen hij kwam, wie zond hem weg? Ik zond hem weg;
het deed geen pijn. […]