Categorie: Poëzie

niemandstijd
bleke lege dagen
kristalconfetti kust aarde
ijsblauw blijf buiten
vuur wintervrucht
dierbaren rond dis
knus knuffelen
nachtsterren plukken […]

De zon brak door de barre voorjaarslucht.
Plotseling kantelde er een vogelvlucht.
Op de aarde smolt de dungezaaide sneeuw.
Hart, gij zijt vrij; gij waart om niets beducht. […]

Donkerte spoort niet,
reist hoog boven ons
door fluwelen nacht. […]

Ik ging naar Bommel om de brug te zien.
Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden
die elkaar vroeger schenen te vermijden,
worden weer buren. Een minuut of tien […]

Zij voert haar strijd tegen verval,
al weet zij die verloren. […]

Blue Monday sluipt binnen met koffie koud
hemel grijs beton
inbox overvol
ziel lichtjes chagrijnig […]

Waar het bed met hen
al vele jaren slaapt
leggen ze hun geringde handen […]

Als onze ziél niet zong,
En vreugdedansen sprong,
Zouden dan wel de vógels zingen,
De bronnen uit de rotsen springen,
En had de storm een tong? […]

Een natte sluier hangt
over het land en de stad
raakt uit zicht. […]

vandaag is de wereld in winter gekleed
een vogel vliegt verdrietig door het sneeuwen
en buiten wacht de kou
ik ben vergeten om de herfst te huilen […]