Categorie: Poëzie

Ziel zonder recept
zweeft, zigzaggend,
als ademzucht
van boven naar benee. […]

Het kleine huis, dat aan de spoorbaan staat,
Waarlangs de koorts van ’t reizen komt gevlogen,
— De bonte wasch hangt aan de lijn te drogen —
Wie weet, hoe zacht daarbinnen ’t leven gaat? […]

DT bleek rozigblond,
met fijne schuimbellen
die van onderaf opstijgen
en de manchild tot leven wekken.
Het bruist zichtbaar,
prikkelt moutig zijn tong,
ontvlamt de mond
en jaagt langs gehemelte
naar smaak en meer. […]

Gras ademt groen van angst.
Daarboven, de hemel openbrekend,
zingt de leeuwerik,
schel en ongepast.
Ver weg schrikt
een kudde hoeven op, […]

Graag toer ik met schoonmoeder op de tandem. Zij zit voorop en ik neem plaats achter haar. Mijn zeer sterke schoonmoeder trapt ferm door, want door mijn houten been fiets ik voor spek en bonen mee. Een feestelijk tochtje. […]

In volkomen vervreemding geven
aan de onbereikbare overkant
in permanente overlevingsstand
velen hart en ziel never nooit aan dit land.
Niet gezien en nimmer gehoord worden,
hecht men te ondiep of totaal niet. […]

Nog negentien jaren samen te gaan,
dan ronden wij een eeuw
van leven in vrede en vrijheid -
al staat veiligheid soms
onderaan. […]

Sinds gister bezit ik een kleurenfout.
De dokter appt het zonder mededogen door.
Het is een onbedwingbaar letsel. […]

Vroeger was het een must,
mooi meegenomen als het lukte,
geeft nu evenwicht in drukte. […]

Ik open 't raam en laat het najaar binnen,
Het onuitsprekelijke, het van weleer
En van altijd. Als ik één ding begeer
Is het: dit tot het laatste beminnen. […]