Categorie: Poëzie

Waar het bed met hen
al vele jaren slaapt
leggen ze hun geringde handen […]

Als onze ziél niet zong,
En vreugdedansen sprong,
Zouden dan wel de vógels zingen,
De bronnen uit de rotsen springen,
En had de storm een tong? […]

Een natte sluier hangt
over het land en de stad
raakt uit zicht. […]

vandaag is de wereld in winter gekleed
een vogel vliegt verdrietig door het sneeuwen
en buiten wacht de kou
ik ben vergeten om de herfst te huilen […]

Metersdiepe sneeuw
verbergt een roetige ziel,
brullend van angst
voor wat het niet weet. […]

Weergoden vergaderden urenlang totdat de mist opkwam en bij het naar huis gaan geen hand meer voor ogen zagen. ‘De mist kleurt maagdelijk wit’, zei de oudste god. ‘De fietssleutel is onzichtbaar in mijn handpalm’, aldus een godenzoon. ‘En mijn witte Simca is nergens vindbaar’, roept Elise, een wijze godin. […]

Vliegen en vlinders, kinderen en bijen,
al wat als stipjes vonkt door de natuur,
warm, blij en snel, moedertje, schoot van vuur,
daar hield je van, en zie, die bleven bij je. […]