Brekt
Het kleine huis, dat aan de spoorbaan staat,
Waarlangs de koorts van ’t reizen komt gevlogen,
— De bonte wasch hangt aan de lijn te drogen —
Wie weet, hoe zacht daarbinnen ’t leven gaat? […]
Het is de weemoed naar dit bewonderde land
Uiteinden van de zee overgaand in heuvels
Op velden knechten die oogsten
Een bos vol geuren omringt een ven […]
Z’n gouden naam
op ‘t monumentglas
voor z’n keuze van verzet
tegen ’t inhumane terreur
zonder zon en maan. […]
In de Winkler Prins las ik het woord klaaggeluk. Ik omarm het. Het brengt geluk in hogere sferen. […]
Wij sloegen hem aan 't kruis. Zijn vingers grepen
Wild om de spijker toen 'k de hamer hief -
Maar hij zei zacht mijn naam en: 'Heb mij lief -'
En 't groot geheim had ik voorgoed begrepen. […]
Slagzij makend,
met hoofd bedekt
door wollige krachten,
enkel neus nog vrij
voor de luchtfontein
van warme waterlucht,
onder snurkjes uitgestoten,
tot het lijf
in slaapstand. […]
Laat
heide vrij voor herders die er eeuwenlang met schaapskuddes dolen, grazend van bosrand, langs hunebed met hoedende hond in zicht […]
Als de maan overdag
tussen schuimkoppen
voorwaarts zeilt,
boven flapperend
wasgoed aan de lijn,
varen mijn gedachten
geruisloos mee
naar het dromenland. […]
vrijheid
verdwijnt
nooit
vrijwillig
eist altijd
verzet […]
Wat interessant, daar dient de waarheid zich aan. Gelukkiger kan de mensheid niet zijn, evenals het dierenrijk. De vos verliest zijn streken en het paard blijft vredig op stal. […]