De regen de storm en ik.
Samen aan het stoeien.
Vooralsnog win ik. […]
Categorie: Poëzie
Niet meetellen van elk mens,
doorbreekt volledig
veilig vertrouwen in elkaar. […]
Voel de warmte nog,
al is ze lang geleden
reeds losgelaten,
gelijk rozengeur
die achterblijft
uit je geschonken hand. […]
heide en datacenter in de hens
als vuur in droog gras
vol glans en gloed
omhuld in donkere nevelen
puur rook en roet […]
AAN EEN GRAF
Vliegen en vlinders, kinderen en bijen,
al wat als stipjes vonkt door de natuur,
warm, blij en snel, moedertje, schoot van vuur,
daar hield je van, en zie, die bleven bij je. […]
HORIZONLAND
ergens daar, ooit
waar vrijheid en vrede
leven en wonen
te ver, maar dichtbij
vol verlangen
hoop op naderbij […]
ALS ONZE ZIEL NIET ZONG
Als onze ziél niet zong,
En vreugdedansen sprong,
Zouden dan wel de vógels zingen,
De bronnen uit de rotsen springen,
En had de storm een tong? […]
“VOOR HAAR”
Zij verstaat de kunst van bij me horen
In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee
In mijn ogen woont ze, in mijn oren
Ze hoort en ziet mijn hele leven met me mee […]
SNEEK EN SU
De kontreien omme stad ken ik fan leep en skries
Met de hond ofer paden
De Groëne Diek, de Swette del […]
QUANDO VER VENIT MEUM
Nimmermeer. Er is geen weerkomst van een eens gemist getij. Iedre dag is als de vorige onherroepelijk voorbij. […]