Categorie: Poëzie

Een doorgaand regengordijn is wat tot ons komt. Geen jas blijft droog. Donkergroene regenpakken worden bij de vleet gedragen. Codes geel en rood blijven tussentijds door de ether spoken. […]

Uit de branding stapten zij, groengrijs,
met bleke en bruine huid.
Zij zagen de duinen en briesten
zeewaterbubbels uit. […]

Paars van kleur,
Daagt niemand mij ongestraft uit.
Hard ben ik niet,
maar mijn zacht hart
kent zijn grenzen
en bewaakt ze scherp, doornig. […]

zijn blik gleed langs zijn horizon
hij speurde spelt en koolzaad af
en zag de plek waar nog zijn donshaar lag
hij rook de nestgeur van zijn graf
en wist waar zijn cyclus ooit begon
zijn leven in een oogopslag […]

Geen reet
Te doen

Geen reet
Te zien

Verderop
Nou ja
Eentje

Martin Bril (1959-2009)

Ik ben gestorven zonder het te weten
want anders had ik me toch wel verzet
en als een starre wacht voor 't raam gezet
zit ik dit bodemloos bestaan te meten. […]

De volle maan hangt gebogen naar mij op aard,
vult mijn nacht met onrust,
alsof ze mijn geheim aan iedereen wil vertellen. […]

Ze komen niet
voor luxe of applaus,
maar om te leven in vrijheid,
nog met zout op hun huid
van een zee vol gevaar. […]

Niets heb ik met de zee.
Evenzeer op een warme zomerdag.
Dan droom ik liever zappend voor de tv. […]

De zon brak door de barre voorjaarslucht.
Plotseling kantelde er een vogelvlucht.
Op de aarde smolt de dungezaaide sneeuw.
Hart, gij zijt vrij; gij waart om niets beducht. […]