Lieve Tina,
Op zaterdagochtend moet ik telkens zo lachen om die Pennewaard van het Leeuwarder Sufferdje! Die heeft dan steevast een hoofdartikel, dat je denkt: de plank eens ’n keertje mis slaan, moet kunnen. Maar elke week?
Dat eeuwige gejammer over de lhbtklm-club! Dat gaat normale mensen toch tégen staan, of zou de krant het daar juist om doen? Hadden ze van de week weer een groot artikel over Paarse Vrijdag, de jaarlijkse Coming Out Day van het onderwijs: alle leraren van zo’n vooruitstrevende school in Leeuwarden verschenen voor de klas in paars uniform, schreef de krant. Over de plank mis slaan! Ze beweren te vieren hoe elk mens uniek is, dus nou net niét uniform. Dus trok de hele onderwijsstaf paarse uniformen aan!

Soms kan ik me niet beheersen, dan stuur ik aan de LC een briefje, al weet ik tevoren dat mijn kritische schrijfsels onze minderhedenkrant niet zullen halen.
Jij komt uit het onderwijs, Tina. Dan weet je dat ook kinderen met sproeten, of met rood haar, jongeren die stotteren of een bril dragen, onder scholieren doelwit kunnen worden voor pestkoppen, dus in mijn briefje vroeg ik: komt de LC daar ook voor langs, met een fotograaf?
Nee, komt Pennewaard warempel wéér met een huilverhaal over de regenboogbeweging! Hoe terecht het is, dat bij de Tweede Kamer een regenboogvlag wordt gehesen.
Zelf erger ik me paars aan al die opdringerige, polariserende en onevenredige aandachttrekkerij door de acceptatie-industrie, die luidkeels beweert op te komen voor mensen, van wie de meesten dat niet willen of niet nodig vinden.
Ben benieuwd hoe jij daar in staat! Liefs en hartelijks van je toegenegen
Tinus
Beste Tinus,
Als hoofdredacteur Pennewaard zijn Leeuwarder Courant gister, dus zaterdag 10 oktober, even een gezicht had willen geven, had hij een tekst geschreven over de opstandige scholieren en studenten in Frankrijk met een al dan niet gemakkelijk te duiden achtergrond van doorgeslagen migratie. Zijn epistel van gisteren heb ik gemakshalve overgeslagen.

Het is binnen bepaalde vakken uitstekend om bij Paarse Vrijdag stil te staan, maar het gaat nu om allerlei scholen in Nederland, waaronder een Leeuwarder onderwijsinstelling. Vroeger werd bij scholen ook niet stilgestaan bij het vraagstuk van de kernwapens, zoals de stationering van kruisvluchtwapens. Daar was in de jaren tachtig van de vorige eeuw terecht heel veel maatschappelijke aandacht voor. Ook ik nam toen deel aan de massale antikernwapen-demonstraties in Amsterdam en Den Haag.
De aandacht voor een evenement als Paarse Vrijdag heeft er ook mee te maken dat via de media, waaronder de socials, een groot publiek bereikt kan worden. En tegelijk verzanden gedrukte media, zoals de Leeuwarder Courant, in een zekere gemakzucht en gaan in de tamelijk grote aandacht voor en van Paarse Vrijdag mee.
Het zou verstandig zijn als hoofdredacteur Pennewaard de inhoudelijk sterke columns van een van zijn eminente voorgangers raadpleegt, en dat is niemand minder dan hoofdredacteur Jacob Noordmans (1928-2017). Hij richtte zich op oorzaken, inhoud en veelal de morele betekenis van allerlei vraagstukken en was minder dan Pennewaard bezig met de waan van de dag.
Groeten van Tina