Column van Jos van Noord op WâldNet.nl
Ben toch zo opgelucht dat we voor de komende vier jaar weer verlost zijn van die gemeenteraad. Ziezo, daar zijn we van af! Dat vieren we vandaag met wat leuks.
Ditmaal dus over mijn allergrootste genieting. Dat is mijn dagelijkse wandelingetje. Met Koekie. Het allerliefste hondje van Friesland.
Zij verdedigt mij tegen boze Friezen, opdringerige gemeenteraadsleden en andere bedriegers. Koekie wantrouwt elke Fries die te dicht in mijn buurt komt. Zo’n slim hondje!
Eigenlijk komt Koekie uit Wassenaar, ze heeft een nogal deftige afkomst. Een hondje van stand! Paar jaar geleden vonden we haar in het asiel van Wassenaar, op de website van Dierenzorg. Dat snuitje!
Koekie was in het asiel achtergelaten door een naar Spanje teruggekeerde rechter van het Internationaal Hof in Den Haag, het hoogste VN-tribunaal. Zij mocht niet mee, een verschopt hondje. Zo werd Koekie asielzoeker.
Wij kregen haar ook heus niet zomaar mee: drie keer moesten we helemaal naar Wassenaar rijden. Daar deden we trouwens nog een bijzondere ontdekking. Randstedelingen denken vaak dat Friesland zo vreselijk ver weg is, dan hebben ze het over het hóge Noorden. Maar omgekeerd bleek de afstand naar de Randstad precies hetzelfde!
Samen met Koekie maakten we proefwandelingen door de Scheveningse Bosjes en ook over het strand, bij de Wassenaarse Slag. Kijken of het wel klikte, tussen ons. De derde keer dat wij bij bij Dierenzorg kwamen aanzetten, sprong ze ons meteen tegemoet. Koekie had voor óns gekozen, klaar! Dat was waarschijnlijk de beste beslissing die ons in Friesland is overkomen.
Alleen als we gaan uitwaaien langs de zeedijk, is ze soms wat ondeugend. Dan kan ik roepen wat ik wil, gaat ze achter de konijnen aan. Er is daar zoveel te ravotten, alom te snuffelen, vooral aan andere honden. Het is daar gewoon té leuk, dus dan luistert ze voor geen meter…uitraasfeest!
Leest u verder via:
https://www.waldnet.nl/wn/nieuws/83865/Jos_gaat_los_asielzoeker.html