Fotograaf Geertje Duinkerken maakt dagelijks kiekjes van de mooiste Drentse plekjes. Tegelijk let ze op de eventuele aanwezigheid van wolven. Ook zoekt ze naar uitwerpselen van dit prachtige dier, maar dat heeft de laatste maanden niets opgeleverd. Heeft haar Stabyhoun Abbey de wolf wellicht voorgoed uit het prachtige Drenthe verdreven?
Inmiddels vragen tientallen mensen uit de Randstad aan Duinkerken of ze lezingen en rondleidingen over het bestaansrecht van de wolf in Drenthe wil geven. Voorlopig houdt de natuurfotograaf een antwoord in beraad.
Het provinciaal bestuur van Drenthe ontvangt verzoeken van de leiding van lagere scholen uit Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Den Haag of lieve en mooie wolven door leerlingen van de groepen 7 en 8 ook geaaid kunnen worden. In samenwerking met Staatbosbeheer wordt een verantwoord educatief en diervriendelijk verantwoord schrijven opgesteld en binnen veertien dagen teruggezonden.
In de Randstad is op lagere scholen veel kennis aanwezig over groen in het plantsoen, boombakken op het plein en in de winkelstraat, loopse en jankende katten in de tuin van de overburen. En soms, heel soms, dringt er iets door dat een doorgedraaide wolf een enkele keer een schaap iets vervelends aandoet.
Overwegend zijn wolven lief en vertonen goedaardig gedrag. Ze eten bessen, graan van het veld, mieren, torren en griezelige spinnen, staat in het curriculum Natuurlijk Leven Mens&Dier te lezen.
Wanneer de wolf terugkeert in Drenthe blijft vooralsnog een grote vraag, waarop een eenduidig en helder antwoord eenvoudigweg niet mogelijk blijkt.
Wiebe Dooper