Een brugwachter, een jachthavenbaas, een topfotograaf, een journaliste van een toeristisch blad, een gepensioneerde marinier en een model: allen zullen erkennen dat mijn boot Waterheld de allerbeste is.
Tegelijk is Waterheld ook de mooiste, de elegantste, de meest dynamische en kleurrijke. Bijna zou je kunnen zeggen dat-ie kan praten, maar dat is een beetje overdreven natuurlijk.
Terwijl het merendeel van de booteigenaren momenteel het schip aan het schuren, het verven en het schoonmaken is in een kale en ongezellige loods, werd Waterheld in de wintermaanden al gereed gemaakt en begin maart te water gelaten. Dit werd groots gevierd met allerlei meer en minder belangrijke mensen uit deze tamelijk waterrijke en agrarische omgeving.
Het gedrag van twee geïnviteerde veehouders was tijdens het feestelijk samenzijn binnen dertig minuten al behoorlijk luidruchtig door het nuttigen van twee flesjes nul punt nul. Heerlijk zoiets! Het weerspiegelt toch een beetje dat watersport in It Heitelân niet alleen voor poenerige Duitsers en voor de kleinburgerlijke elite uit de Randstad is weggelegd. Overigens werden de veehouders door hun echtgenotes aan het eind op de vingers getikt om toch wat minder hard te schreeuwen.
Een bijzonder intelligente journaliste van SúderSeeKomWerom, een gerenommeerd toeristisch magazine, wil binnenkort meevaren op Waterheld. Ze wil ervaren wat het is om op het meest prominente schip te vertoeven. Onze scheepsarts heeft haar wel informatie gezonden dat met hoge golven er kans bestaat op zeeziekte.
Waterheld is een zeer gerespecteerd schip. Bij het aanleggen in welke haven dan ook, staan drommen mensen klaar om de trossen aan te pakken en die vakkundig vast te leggen. Aanmeren is nog nooit zo fijn geweest!
Wiebe Dooper