Column van Carla Hoetink op Parlement.com
Reacties op Ceuta laten zien: Kamerleden met migratieachtergrond zitten klem tussen hoge verwachtingen van en wantrouwen jegens hen
Het PvdA-Kamerlid (1989-2002) Thanasis Apostolou kwam in 1971 als jongeman vanuit Griekenland naar Nederland. Hij zou zich zijn hele werkzame leven inspannen om migranten maatschappelijk mee te laten doen. Toch wilde hij zich als politicus liever niet laten voorstaan op zijn persoonlijke levensverhaal, en ook niet met zijn migratieachtergrond worden vereenzelvigd.
Anderen, zo moest hij ervaren, deden dat wel voor hem. Voor Hans Janmaat, extreem-rechts, waren volksvertegenwoordigers met een niet-Westerse achtergrond een dankbaar mikpunt. ‘Neem nou het Kamerlid Apostolou.’ Die zit nog steeds half met zijn gedachten in Griekenland’.1)
Sinds de jaren tachtig groeit het aantal Tweede Kamerleden dat zelf, of van wie ten minste één ouder, niet in Nederland geboren is. Inmiddels loopt Nederland qua politici met buitenlandse wortels zelfs voorop in Europa, al is het nog niet evenredig aan het aantal Nederlanders met een migratieachtergrond. In de huidige Kamer gaat om 18 leden, overwegend met Marokkaanse, Turkse en Surinaamse roots.
Hun aanwezigheid is belangrijk, laten kiezersonderzoeken keer op keer zien. Politici met gedeelde ervaringen, religieuze overtuiging en/of migratieachtergrond, zorgen volgens respondenten voor een meer responsief politiek systeem dat beter in staat is de problemen te adresseren van mensen die op hen lijken. Dit is een belangrijke voorwaarde voor vertrouwen in politiek en instituties. 2)
Leest u verder via:
https://www.parlement.com/column/202608/de-spiegel-van-ceuta