De zomer is in volle gang. En het is in vele opzichten een hete zomer. Niet alleen vanwege de hoge temperaturen waar we al weken wisselend van genieten of onder gebukt gaan. Maar meer misschien nog wel vanwege de stikstofplannen die over de sector uitgestort worden, schrijft Hermien van der Aa in deze column. Zij is melkveehouder en redacteur bij Sterke Erven.
Door Hermien van der Aa
De sector is nooit een uitdaging uit de weg gegaan. Ook nu staan boeren in de startblokken om met inzet van kennis, creativiteit en innovatie een uitweg te zoeken uit het stikstofmoeras. Maar steeds vaker lijkt het vakmanschap van de boer het af te leggen tegen het idealisme van de beleidsmakers. Idealisme gebaseerd op wensnatuur en modellen, die zowel door het ministerie als door wetenschappers als ongeschikt worden gekwalificeerd. Waar boeren met snel schakelen, omdenken en met lef al jaren weten te overleven, komt de overheid niet verder dan ‘bij gebrek aan betere modellen blijven we de oude modellen als best beschikbare instrument zien’.
Ministers en politici hebben de mond vol van samen de schouders eronder zetten. Maar als het erop aankomt, is er maar één sector die verantwoordelijk wordt gehouden voor het stikstofslot. En dat is toch vreemd als je bedenkt dat afrekenen op stikstof een politieke keuze was. Waar boeren gewend zijn aan wikken en wegen – kies ik voor dierenwelzijn of klimaat, voor biodiversiteit of economisch rendement, voor imago (koeien in de wei, bijvoorbeeld) of minder emissie? – kiest de overheid voor tunnelvisie. Alsof stikstof de enige boosdoener is als de natuur er minder goed of slecht voor staat. Waarom wordt er niet gekozen voor een bredere blik? Waar zijn politici eigenlijk bang voor?
Afrekenen op stikstof is een politieke keuze
Het is een oude wijsheid die zegt: Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. Het zou getuigen van moed wanneer politici, met landbouwminister Van Essen voorop, deze wijsheid ter harte zouden nemen. Wie het stikstofdossier een beetje volgt, zal zich toch regelmatig afvragen: wat wil de politiek nu echt? Als het de politiek werkelijk gaat om het redden van de natuur, waarom kijken we dan niet naar de invloed van andere sectoren zoals transport, luchtvaart, industrie en recreatie op de staat van de natuur.
Leest u verder via:
https://sterke-erven.nl/artikel/647455-beter-ten-halve-gekeerd-dan-ten-hele-gedwaald/